Jeugd

Op zondag 24 mei 2026, klokslag 8.45 uur, verzamelden 16 M14-speelsters, 2 coaches, 2 teambegeleiders en een veertigtal Sporting Pelt-supporters aan Dommelhof. In de frisse ochtendlucht mengde het ietwat nerveuze getater zich met het lage, monotone geronk van een busmotor die langzaam dichterbij kwam en de stilte van een zomerse zondag doorbrak. Dit moést wel iets bijzonders betekenen. En bijzonder was het zeker.

Sporting begon sterk en gecontroleerd aan de wedstrijd in een goed gevulde, warme en heel rumoerige sporthal! Na 10 minuten handballen prijkte er al een 1-6 stand in hun voordeel op het scorebord. DHCO kon andermaal bij aanvang de zenuwen niet baas, maar dat begon na 10 minuten wat weg te ebben. De wedstrijd ging wat meer op slot met een doelpuntarme 10 minuten tot gevolg (5-9). Dat bleek de stilte voor een kleine storm want in de laatste 2 minuten vielen er nog 4 doelpunten, 2 aan elke kant nadat DHCO er tussendoor nog ééntje tegen het net had geprikt. Vooral het laatste doelpunt, een echte buzzerbeater in tegenaanval, kwam toch best hard binnen. Ruststand: 8-11.

Bij aanvang van de 2e helft konden onze Sporting meiden weer wat uitlopen. Maar een 2-minutenstraf aan beide kanten deed vooral bij onze roodwitten pijn, want de thuisploeg kon wat aan de achterstand knabbelen. Na 10 minuten stond het weer 12-15. Op zich geen vuiltje aan de lucht! Maar een nieuwe 2-minutenstraf aan Sporting zijde deed enorm pijn. De gaatjes konden niet meer goed dichtgelopen worden en DHCO rook bloed! 3 minuten later hingen de bordjes weer gelijk: 16-16! Time-out time vonden onze coaches Wim en Iris en ze probeerden met man en macht rust te prediken. Want Sporting was helemaal de pedalen kwijt! Gelukkig heb je voor handbal geen pedalen nodig en onze doelvrouw kwam uit de time-out met het gedacht 'dit is mijn moment'. Door 3 cruciale reddingen op rij brak ze éénzijdig het momentum bij DHCO en gaf terug een beetje (op)lucht(ing) in de Sporting rangen. Ze kon dan wel niet voorkomen dat de thuisploeg na 20 minuten voor het eerst in de match op voorsprong kwam (17-16), maar je voelde toch dat het geloof er terug in was geslopen.
Op 1 minuut van het einde ging Sporting er via een 7m terug over: 17-18. Maar DHCO kwam nog langszij: 18-18! De verlengingen kwamen al rustig de sporthal binnengewandeld totdat er een duwfout gebeurde bij een hoekshot van Sporting in de laatste seconde! De refs twijfelden geen seconde: 7 meter! De reguliere speeltijd was voorbij! Een alles of niets bal! De verlengingen hadden zich tussen de Sporting fans gezet en keken vol spanning mee. Doe het maar als 14-jarige! Vragend naar de bank kijken: "ik?". Naar dat lijntje stappen met 250 paar nerveuze ogen die in je rug priemen! Een heel Sporting legioen en team dat al zijn hoop letterlijk in je handen heeft gelegd en dan gewoon, als een echte ijskoningin, die bal er gewoon keihard binnen gooien! BAM! KAMPIOEN VAN VLAANDEREN! Voor eeuwig en voor altijd! Proficiat meiden! WAT! EEN! MATCH! Springlevend, dood, gereanimeerd, feest! Dank aan alle meegereisde supporters en ook aan de M14 meisjes van HV Uilenspiegel die speciaal waren afgezakt om onze M14 toppers te steunen!

We seizoenen dus nog wat verder! Volgende week spelen we voor de Belgische titel tegen United Brussels HC. Deze match vindt plaats in... Sporthal De Damburg te Bocholt op zondag 31 mei 2026 om 11:40! Wij willen daar zoveel mogelijk mensen met een Sporting hart op de tribunes gekleed in onze geliefde clubkleuren rood en wit! De meisjes verdienen jullie steun! Tot zondag!