Club

In de kijker: jeugdtrainster Femke

Stel jezelf kort even voor.

“Ik ben Femke Brans, 23 jaar, geboren en getogen in Lommel. Handbal maakt ondertussen een groot deel uit van mijn leven. Ik ben begonnen bij HV Lommel, waar ik jarenlang gespeeld én gecoacht heb. Toen Lommel wegviel, ben ik verdergegaan als speelster bij Arena, waar ik nu nog altijd actief ben. En dit jaar mag ik coachen bij Sporting Pelt, iets wat ik echt superleuk vind. Ik ben heel blij dat ik hier mag staan, want het voelt alsof ik in een warme club ben terechtgekomen waar iedereen elkaar ondersteunt.”

Hoe is het seizoen gestart?

“Het seizoen is heel goed gestart! Ik heb een enorm toffe groep van 14 spelers: 13 jongens en 1 meisje. Het is een vrolijke, energieke bende — soms een beetje druk, maar altijd vol goesting. Wat ik vooral leuk vind, is dat we een aantal nieuwelingen hebben die ongelooflijk snel bijleren. De motivatie spat eraf, zowel tijdens oefeningen als tijdens wedstrijdjes. Je ziet ze week na week vooruitgaan, en dat geeft mij als coach echt veel voldoening.”

Wanneer ben je zelf begonnen met handballen? En wanneer met coachen?

“Eerlijk? Ik weet er geen exacte leeftijden meer op te plakken, haha! Maar ik denk dat ik 10 of 11 was toen ik begon met handballen. Met coachen ben ik rond mijn 19 jaar gestart. Het grappige is dat ik vroeger altijd zei dat ik nooit zou coachen. Ik dacht: ‘Wie wil dat nu doen? Dat kost zoveel tijd!’ Maar kijk… nu vind ik het één van de leukste dingen die ik doe. Het is zo mooi om kinderen te zien groeien, niet alleen sportief, maar ook als persoon.

Natuurlijk is het soms ook vermoeiend, zeker op tornooitjes wanneer je verschillende ploegjes moet coachen. Dan ben je echt de hele dag bezig en kan het gebeuren dat je bijna heel je zondag in de sporthal doorbrengt. Maar zelfs op die momenten vind ik het de moeite waard, omdat je ziet hoeveel plezier de kinderen erin hebben en hoeveel ze leren. Een extra ploegje inschrijven betekent veel meer speelminuten voor iedereen. Dat maakt alles meer dan goed.”

Heb je altijd alleen handbal gedaan?

“Nee, helemaal niet. Ik ben eigenlijk begonnen met twirling. Dat was toen echt mijn leven, maar op een bepaald moment moest ik kiezen tussen twirling en handbal. En ja… de handbalmicrobe was te sterk. Daarnaast heb ik ook jarenlang KSA gedaan, al heb ik daar even een pauze moeten nemen omdat het soms allemaal wat te veel werd samen. Maar ik heb van al die dingen veel geleerd: twirling gaf me discipline, KSA leerde me omgaan met groepen en handbal gaf me teamspirit én passie.”

Hoe zou je jezelf als speelster omschrijven?

“Ik ga er altijd volledig voor — dat is wel het belangrijkste. In aanval help ik graag anderen scoren, want ik vind teamwork belangrijker dan zelf alle goals maken. Mijn vaste positie is pivot, maar ik kan ook op midden of bak spelen wanneer dat nodig is. Mijn vroegere trainer omschreef me altijd als iemand die op training speels en enthousiast was, maar tijdens wedstrijden super gedreven en gefocust. Ik ben iemand die blijft doorgaan, ook als het moeilijk wordt. Ondanks blessures bleef ik vechten. En ja, ik bracht ook altijd sfeer in de ploeg — naast het serieuze werk mag er ook gelachen worden.”

Wat wil je je spelers meegeven naast het handbal?

“Ik wil hen leren genieten van kleine dingen. Soms denken kinderen (en volwassenen) te veel na, terwijl het soms net belangrijk is om gewoon te durven springen. Veel kansen in je leven komen voort uit iets gewoon doen. Daarnaast vind ik vriendelijkheid heel belangrijk. Je weet nooit wat iemand thuis of op school meemaakt. Een klein gebaar kan echt een groot verschil maken. Dus lach niemand uit, maar help elkaar. En boven alles: doe wat JOU gelukkig maakt. Dat is iets wat ik zelf langzaamaan geleerd heb, en dat wil ik hen graag meegeven.”

Bij welke leeftijdsgroep coach je het liefst?

“Als ik blijf coachen, denk ik dat ik altijd bij de kleintjes blijf hangen. Die leeftijd is helemaal mijn ding. Ze zijn open, eerlijk, super enthousiast en je ziet ze letterlijk elke week groeien. Het maakt me blij om hun stapjes vooruit te zien. Voor mij is het belangrijkste dat ze plezier blijven hebben, nieuwe dingen leren en dat ze graag naar de training komen.”

Hoe ervaar je Sporting Pelt tot nu toe?

“Ik vind Sporting Pelt echt heel goed georganiseerd. Als er iets is dat je niet begrijpt of als je ergens mee zit, staan er altijd mensen klaar om je te helpen. Die betrokkenheid waardeer ik enorm. Ik had nooit gedacht dat ik hier zou komen coachen, maar ik voel me hier intussen helemaal thuis. De sfeer is warm, de werking is duidelijk en iedereen is super behulpzaam. Dat geeft echt vertrouwen.”

Van welke trainer heb je het meest geleerd?

“Van Sonja Schonkeren, zonder twijfel. Zij heeft mij eigenlijk alles geleerd wat ik nu weet over handbal. Sonja heeft me gevormd als speelster én als persoon. Soms denk ik: mocht ik nog eens een jaar training van haar krijgen, dan zou dat echt de perfecte afsluiter zijn. Dat zegt genoeg, denk ik.”

 

Femke straalt warmte, plezier en gedrevenheid uit in alles wat ze doet. Haar band met haar spelers en haar liefde voor handbal maken haar tot een echte meerwaarde binnen Sporting Pelt.

Veel succes dit seizoen, Femke & de hele JM10!